Kuru Kayısılı Kumquat Reçeli
Kuru Kayısılı Kumquat Reçeli tarifi Kuru Kayısılı Kumquat Reçeli nasıl yapılır? Kumquat balkon- bahçemde kızarmaya uğraşırken elime geçen olgun kumquatları ne yaparım derken google da biraz gezinince kumquatla yapılmayacak yok gibi… Yaz başında yaptığım portakallı kayısı marmelatından da esinlenip bu defa portakal yerine minnacık kardeşleri neden olmasın deyip içine de olabildiğince baharat desteği de sağlayınca oraya böyle bir lezzet çıktı. Beğenecek misiniz? Malzemeler 200gr kumquat 200gr gün kurusu kayısı 50 gr kuru İzmir üzümü 5 adet kakule 5 adet karanfil 2 cm kadar taze zencefil rendesi 1 adet portakal kabuğu rendesi 1 adet portakal suyu 2 su bardağı su (kuru kayısı ve üzümün haşlanması için) 1 su bardağı şeker 1 subardağı su 2 yemek kaşığı bal 15 adet çam fıstığı Yapılışı Kumquatlar yıkanır ve üzerini örtecek kadar su ile diriliği geçmeyecek derecede haşlanır. Haşlandıktan sonra birkaç kez suyu değiştirilir ve böylece acısı alınır. Diğer tarafta yıkanmış ve büyüklüğüne göre ikiye bölünmüş
Tava Çöreği
Tava Çöreği tarifi Tava Çöreği nasıl yapılır? “Unun varsa çörek yap yağın çoksa börek yap” demişler. Bu çörek pek bilindik gibi olsa da bir de bizim usulü görün dedim ve geçenlerde annemle- kendisi muhteşem yapar ve ölçüsü göz kararıdır. tuzekmek için ölçülendirildi.- beraber yapıverdik. Çankırı’da çokça yapılan ve sevilen hamur işlerindendir. Özellikle kışın ezilmiş pestil ve turşu ile tadına doyum olmaz. Ardına çay çok güzel gider. Malzemeler 1 1/2 su bardağı sıcak süt 3 su bardağı sıcak su 3/4 su bardağı yoğurt suyu 2 yemek kaşığı sıvıyağ 1 tatlı kaşığı şeker 1 tatlı kaşığı tuz 3 yemek kaşığı toz maya 8 su bardağı un un (yaparken kullanmak için) Sıvıyağ (kızartmak için – bol olacak) Yapılışı Elenmiş un, maya, şeker, tuz yoğurma kabına alınır ve karıştırılır. Karışımın ortası havuz gibi açılır. Sıvılar bir araya getirilir. Un karışımının ortasına sıvılar aşamalı olarak alınır ve undan da azar azar katıp bütün malzeme birbirine
Kara Armut
Bir zamanlar Çankırıda kış geceleri için kilerler Keskin’den küfelerle gelen üzüm, Kargı’dan gelen nar, Amasya elması, Ankara armudu, ekmek ayvası, kışlık kavun, iğde, kavut, kırık leblebi, kayısı ve dut kurusu, panayır helvası, üzüm- kayısı pestilleri, pekmez ve diğerleri ile dolar. Çankırılı’nın kileri bir de özellikle Yapraklı ilçesinde yetişen Anadolu’nun belki de nadir- soyu tükenmekte olan meyve ağaçlarından olan yeşilken pek birşeye benzemeyen ama önce sararıp ardından kararan içi taşlı, çikolataya kaç diyen Kara armut ile de dolardı. Şimdiyi ise pek bilmem. Geçenlerde kardeşimin getirttiği kara armutları görünce bir mutlu oldum ki anlatamam aynı şekilde annemde görünce pek mutlu olmuş ama hüzün de karışmış mutluluğuna… Bizim gibi bu meyveyi çok seven dedemi- babasını hatırlayıp gözlerinin dolduğunu söyledi. Veee… Karşınızda Kara armut. O günün şartlarında bizlere bu tatları tanıtıp benimseten ve yediğimiz herşeyi nerdeyse birinci elden yapmaya çalışan, herbiri bir seremoni niteliği taşıyan adetlerin yerine getirilmesini üşenmeyip yapan ve bizleri de buna
Son Yorumlar